مرتضی ممیز در سال ۱۳۱۵ در تهران متولد شد.

وی فارغ التحصیل دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۴

و مدرسه عالی هنرهای تزئینی پاریس در سال ۱۳۶۸ بود.

 او که  پدر گرافیک ایران  لقب گرفته با شناخت

هنر مدرن و تلفیق آن با سمبولهای تاریخی ایران توانست گرافیک ایران را بومی کند.

او در اعتلای هنر طراحی و گرافیک ایران نقش بسیار مهمی دارد..

 . . .

او مدیر و طراح گرافیک نشریاتی چون ایران آباد،کتاب و کیهان هفته،

فرهنگ کاوش نگین ،فرهنگ و زندگی،رودکی،فصل نامه خاورمیانه،

گفت و گو و پیام امروز بوده و مسوولیت طراحی صحنه و لباس ۱۴ تئاتر

و دو فیلم سینمایی را به عهده داشت.

. . .

مرتضی ممیز کارگردان و طراح سه فیلم کوتاه نیز بود وطراحی ونقاشی،

طراحی روی جلد،طراحی اعلان و نشانه ها،حرف های تجزیه و سایر مقالات

از جمله تالیفات وی به شمار می رود.

. . .

جایزه نشان اول دانشگاه هنرهای زیبا،دیپلم بینال پوستر ورشو

جایزه طراح شاعر از فستیوال فیلم کن ،دیپلم برای فیلم یک نقطه

سبز از فستیوال مسکو،فیلم برگزیده جشنواره سینمایی بیروت و جایزه ممتاز

نمایشگاه طراحی امروز از نشان درجه یک دولتی جمله افتخاراتی است که در کارنامه این

چهره ماندگار ایران ثبت شده است.

او عضو پیوسته فرهنگستان هنرایران نیز بود.

کتاب زندگی وی در ۵ آذر ۱۳۸۴ بسته شد.

با ابن وجود یاد استاد و کارهای گرانمایه وی تا ابد در ذهن تمامی هنردوستان وهنرمندان

به یادگار می ماند . . .

خوشبختی وجود ندارد و ما خوشبخت نیستیم اما می توانیم این حق را به خود بدهیم که در آرزوی آن باشیم . . .آنتوان چخوف

آزادی بی تعهدی نیست

آزادی توانایی انتخاب

وتعهد به آن انتخاب است . . .

. . .

سخت گیری آسان است

تنها کاری که لازم است دوری از مردم وبدین ترتیب

پرهیز از رنج است.

در این حالت لازم نیست خطرعشق

نا امیدی ورویاهای ناکام را به جان بخریم . . .

 . . .

کسی چراغ روشن نمی کند

تا پشت در پنهان کند

هدف نور

آوردن نور بیشتر به پیرامونش است

وباز کردن چشمها و نشان دادن شگفتی اطراف . . .

                                                                     پائولو کوئلیو

کانسپچوال آرت (هنرهای مفهومی )   

 اشتباه نکن این نقاشی نیست . . .

مهره های رنگی که با نخ از سقف آویزان شده و این پیکر زیبا را بوجود آورده است. . .

 درمقابل آینه ایستاده ام

تصویرم رنگ باخته و سایه ای بیش نیست 

تصویرم را نمی بینم

شایداگرسایه ام را رنگ کنم

یا بیارایم تصویر گم شده ام را بیابم

رنگها را بر می دارم

آبی  قرمز  صورتی  سبز

سایه آنها را در خود حل می کنم

آنچه می ماند . . .

خاکستری است  . . .

خاکستری! . . . 

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

چترها را باید بست زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد

با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

عشق را زیر باران باید جست. . .

                           هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

                           پنجره  فکر  هوا  عشق  زمین

                           مال من است. . .

  سلام سلام...

 زندگی زیباست . . .

           پس بیایید زیبا ببینیم

                                     و

                                      زیبا زندگی کنیم . . .